Vanavond tijdens het zappen kwam ik langs de bekroonde reportage over Sam Dillemans, een sympathieke, geniale en een beetje onwereldse Borgerhoutenaar. Maar vooral schilder. Zijn schilderijen zijn guur en grijs en tonen een beetje de duistere kant van de mensen die geportretteerd werden.
Maar de reportage portretteerde Sam Dillemans. Gepassioneerd met kunst, met boeken, met muziek en met het leven. Zelden zo’n genuanceerde en intrigerende reportage gezien. Respect voor Dillemans voor het vertellen en Luc Lemaître voor het regisseren. Respect.

Hier een fragment uit de reportage. Mensen met een digibox kunnen bij ‘ooit gemist’ terecht.