Leterme

En toen zat ons land – na een dik jaar – zonder regering. Het schoothondje van de NVA heeft zijn ontslag ingediend bij de koning. Niet omdat hij zelf wou stoppen, neen, wel omdat de NVA de plannen van Leterme niet meer zag zitten en dreigde om het kartel te breken.
Het was hetzelfde NVA dat de ultravlaamse koers bepaalde van CD&V en tijdens de overwinning van Leterme met Vlaamse vlaggen stond te zwaaien op de nationale televisie. Op dat eigenste moment waren de kansen van de regering al verkeken. Eerst uitdagen en provoceren en dan komen ‘bleiten’ dat de andere kindjes kwaad zijn. Makkelijk en populistisch, maar dat waren zijn uitspraken voor de verkiezingen ook. 5 minuten politieke moed werden 575.000 minuten van politiek gelummel.

En het ergste van heel de zaak: ondertussen is heel de wereld ervan overtuigd dat Vlaanderen zich eenzijdig onafhankelijk wilt maken, maar eigenlijk is er zelfs in eigen ‘land’ geen meerderheid voor. Wat doen we met Brussel? Met de koning? Met de grondwet? Wat met onze positie binnen Europa? Wat met Europa en hun plaats in Brussel?
Praten we eerst met de o-zo-kwaadachtige Waalse medemens, of beginnen we meteen een burgeroorlijk om Brussel? En wie gaat er dan vechten in die burgeroorlog? Al de mensen die nu zo om een splitsing van BHV roepen? Alle beleidsmensen die taaleisen invoerden om Franstaligen te weren in hun stad? Alle Zattevrienden die zo graag met simpele one-liners afkomen?

1 ding weet ik zeker; als België ooit gesplitst zal worden, dan zal het toch zonder mij zijn…

Crack

De canvascrack heeft me weer wat weetjes bijgeleerd.
Aibohphobia is de fobie voor palindromen. Aibophobia is immers leesbaar in 2 richtingen. No enig opzoekwerk weet ik ondertussen dat deze fobie niet echt bestaat, maar getuigd van iemand met fijne humor. Meer grappige fobieën hierzo (Anoraknophobia: schrik van spinnen met jassen).
Engelse postzegels zijn de enige in de wereld waar geen landnaam opstaat. Omdat zij het eerste land waren met een postzegel hebben ze dan – hautain zoals we ze kennen – beslist dat ze altijd de landnaam ‘vergeten’. Enneh; de duurste postzegels heet de Treskilling Yellow.
En nu is het tijd voor Top Gear! Ze gaan iets doen met caravans en kapotrijden enzo, altijd lachen!

Monty Python

10 redenen waarom ‘Monty Python’ het beste is dat televisie ooit heeft voortgebracht:

1. Het feit dat ze geen begin-generiek hadden, of wel, maar deze dan in het midden van een aflevering staken. Of de eindgeneriek die in het begin kwam. Er gebeurde nooit iets wat je verwachtte in een normaal programma.
2. De slungelige John Cleese die silly walks doet
3. De wonderlijke animaties van Terry Gilliam
4. We are now the Knights who say…”Ekki-Ekki-Ekki-Ekki-PTANG. Zoom-Boing. Z’nourrwringmm.
5. De begrafenis van Graham Chapman. Zo moet mijn begrafenis ook zijn.
6. De aliens in ‘the life of brian’
7. Elke andere britse comedy haalt nog steeds de mosterd bij de Pythons, zie ‘the fast show’, ’smack the pony’ of ‘little britain’…
8. Spam!
9. And now for something complete different!
10. The argument clinic. Geniaal in al zijn eenvoud.

Bon, als u de Monty’s niet kent, ga dan naar de videotheek en huur een van hun films of bekijk een van hun fragmenten op de Monty Python Video Wall

Crash

Er zijn weinig films die mij echt gepakt hebben… Er zijn veel echt goeie films, maar sommige gaan nog verder en laten je vol emoties achter. Na Crash – vanavond op 2BE – had ik het moeilijk om zo maar de tv af te zetten en te gaan slapen. Crash zorgt ervoor dat je anders terug in de werkelijkheid komt en durft denken over niet-zo-fijne onderwerpen.
Het onderwerp is dan ook nog steeds relevant. Racisme is overal aanwezig, vooroordelen tussen blank en zwart, Europeaan of Afrikaan, autochtoon tegenover allochtoon. En tussen elke bevolkingsgroep in twee richtingen. Crash smijt dit in ons gezicht en we moeten eerlijk toegeven dat we er zelf ook aan gezondigd hebben. En daarom juist mogen we niet toegeven aan de schrik voor andere mensen. Sommige partijen zien de angstsamenleving net als argument om hun politiek verder te zetten, maar eigenlijk is hun propaganda nog steeds de reden waarom we steeds meer schrik krijgen van alles wat vreemd is. Het Vlaams Blok blijft de reden waarom er nog steeds zoveel rascisten ‘gemaakt’ worden, niet omgekeerd…

Galaxie

Een klassieker, maar nog steeds oergrappig. Nen tango, de confetti, de jos en een jonge Adriaan Van den Hoof voor den toog. Deel 2 kan u hier bekijken.
Voor de jonge mensen onder u; nu weet u meteen ook de geschiedenis achter de naam discobar galaxie…

Dillemans

Vanavond tijdens het zappen kwam ik langs de bekroonde reportage over Sam Dillemans, een sympathieke, geniale en een beetje onwereldse Borgerhoutenaar. Maar vooral schilder. Zijn schilderijen zijn guur en grijs en tonen een beetje de duistere kant van de mensen die geportretteerd werden.
Maar de reportage portretteerde Sam Dillemans. Gepassioneerd met kunst, met boeken, met muziek en met het leven. Zelden zo’n genuanceerde en intrigerende reportage gezien. Respect voor Dillemans voor het vertellen en Luc Lemaître voor het regisseren. Respect.

Hier een fragment uit de reportage. Mensen met een digibox kunnen bij ‘ooit gemist’ terecht.

Angelo

‘Het gat van de wereld‘ is weer goed deze week. Soms een schaamteloze kopie van de ‘Deng Herald‘, maar daarom niet minder grappig. Ik vermoed trouwens dat er heel veel redacteurs van Deng (terug) naar Humo zijn gegaan nadien, dat zou veel verklaren…

Nu op tv

The chaser’s war on everything, met daaropvolgend Louis Theroux die de zotten van de Westboro Baptist Church gaat interviewen. Ondertussen staat de digirecorder op Peking Express zodat ik daarna de reclames kan doorspoelen terwijl ik kijk en dan kan ik vlak voor het slapen nog een tweede keer Roos bewonderen in ‘Ook getest op dieren’. De programma’s zijn misschien niet allemaal beter geworden, de techniek zeker wel.

Tomtesteron

Tomtesteron is een fijn programma. Vandaag weer volledig in de tv gezogen, en dat is net wat ik verwacht van een zondagavondprogramma. Spanning, humor (pascal de klankman is mijn held) en een originele vorm van filmen en montage.
Dit in tegenstelling tot alle andere televisie tegenwoordig. Prison break kan me niet meer boeien, FC nerds is te plat (lachen met de Sammy is makkelijk, maar ook wel echt grappig), Heroes is te moeilijk (wie is er nu de vriend van wie?) en Lost in Tokyo niet boeiend genoeg. En dan praat ik nog maar alleen over zondag en maandag…
Gelukkig is het binnenkort zomer, en kunnen we gewoon op een terrasje naar de mensen kijken. Naar de meisjes met de rokjes enzo. Ik kijk er al naar uit.