Vlaanderen Vlaamsch, een initiatief van Zattevrienden maakt pijnlijk duidelijk wat taalproblematiek ook kan zijn en is een goeie aanzet voor een kwaadheid die al lang in mij zit.
Eerst was ik verbaasd dat ook Zattevrienden - rechtser dan rechts - met zo’n ludiek protest kwam terwijl ze meestal toch de andere politieke zijde bekampen met - no offense - simpele humor.
De taalproblematiek is voor mij een ver-van-mijn-bed-show, maar net daarom kan ik het met enige nuchterheid bekijken. Taal is een manier waarop wij ons verstaanbaar maken. Sommigen spreken Nederlands, anderen Frans, nog anderen Mechels of Limburgs. Sommige mensen verstaan elkaar, anderen moeilijker. Hetzelfde geld als we op congé gaan en ons best doen om Frans, Spaans of Duits te praten. We doen ons best.
Maar blijkbaar is het wel een ‘major’ probleem als de buurman opeens frans praat. Of de lokale winkelier. Of als officiële documenten in de 2 landstalen worden verstuurd. Of als de lift tweetalig de verdiepingen opsomt. Anyway, om een lang verhaal kort te maken: de taalproblematiek is er alleen omdat we zo graag problemen maken. En op dit moment is de taalproblematiek de ellende die ons land stil doet vallen… Daarom noem ik het vanaf vandaag de taalproblematiekproblematiek (dit is geen typfout!), namelijk de problemen die voortvloeien uit het gezever over taalproblematiek. En dit, beste landgenoten, is een probleem dat veel dringender is dan elk ander detail in de debatten over de toekomst van dit land. Ik smeek u, beste politici, begin eens na te denken over de echte problemen in dit land zonder te denken aan de volgende verkiezingen of aan uw imago. Doe eens iets waar u goed van kan slapen die avond, en misschien kan dan heel het land met een gerust gemoed het bed opzoeken.
