Hitler was - na zijn uren als massadoder - een entertainer, that’s for sure… Bonus: een gouwe ouwe, hitler danst de polka
Tag archieven: muziek
Geschiedenis heeft mij altijd geïntrigeerd en de jaren 60 zijn mijn favoriete decenium. Hieronder een beknopte samenvatting van deze revolutionaire ’sixties’.
De oorlog in Vietnam en de immense protesten ertegen. Bezetting van universiteiten tegen de dienstplicht die jongeren verplicht naar Vietnam stuurde als kanonnenvuur in een oorlog die ze niet vroegen. Flower Power en Woodstock, waar peace & love - in samenwerking met sex, drugs en rock&roll - de tegenhanger zijn van al het geweld in de wereld.
De Black Power die ijvert voor meer burgerrechten voor de zware bevolking, de Black Panthers die dit doen zonder geweld te schuwen. Martin Luther King predikt geweldloos, maar moet het bekopen met zijn leven. Net als Robert ‘Bobby’ Kennedy die 2 maand later word neergeschoten. 2 symbolen van hoop die Amerika niet heeft mogen meemaken.
De Beastie Boys rulen! Op de playlist vandaag: Ill communication (luister), na Aglio e olio hun beste werk.
Ik ben materialist. Ik beken. Soms smijt ik met alles wat ik heb - figuurlijk dan - omdat ik graag zou hebben dat geen enkel object mij waardevol is. In mijn ideale wereld zou ik alleen waarde hechtten aan gevoelens, ideeën en mensen. Maar spijtig genoeg heb ik nog geen afscheid kunnen nemen van bepaalde dingen. Mijn muziek bijvoorbeeld. De cd’s en de platen die ik in voorbije jaren verzamelde. Of de boeken die fier in mijn boekenrek staan, als in een museum van interesses. Of mijn apparaten; computer, laptop, ipod, platendraaier, televisie, HD-recorder, al hoeven het niet per sé die specifieke apparaten te zijn.
Nu voel ik me niet echt materialist, alle objecten die ik hierboven opnoem zijn waardevol door wat ze voortbrengen. De kennis, muziek of beelden zijn belangrijker dan het medium.
Als in de toekomst heel mijn videotheek, bibliotheek of discotheek in mijn brein kan worden gepompt, dan zal ik mezelf geen materialist meer vinden. Maar misschien is dat dan net de nieuwe definitie van materialisme?
De zon schijnt hier ‘vollen tuub’ in leuven en iedereen op’t werk loopt hier goedgezind - maar nog steeds hardwerkend - rond. Ideaal voor een beetje Rodrigo y Gabriela. Meer op youtube of bij de platenboer.
Ik doe het elke avond. Tijdens het koken. Plaatje op de platenspeler en stiekem dansen. Meestal vind ik van mezelf dat ik een ongelooflijke danser ben, maar dan alleen in de keuken. Op plaatsen waar een normaal mens danst - fuiven, café, discotheken - laat mijn talent het meestal afweten en sta ik wat schuchter heen en weer te schuifelen. Het feit dat ik als keukendanser me alleen voor mezelf belachelijk maak zal daar zeker iets mee te maken hebben.
Maar ik heb zo al wel wat innovaties meegemaakt. Jumpen ging niet, daarvoor is mijn plafond en uithouding te laag, maar tecktonic, dat deed ik in mijn keuken al een jaar geleden op de deuntjes daft punk. Geen getuigen van deze trendsetting spijtig genoeg. Maar als ik mijn dansgedrag van tegenwoordig analyseer word de volgende danshype een terugkeer van luchtdrum en luchtgitaar. Herinner mijn woorden als je over een klein jaar iedereen in videoclips ziet luchtdrummen!
